Przepychanie oscylacyjne jest jedną z metod obróbki skrawaniem. Zestaw do przepychania oscylacyjnego firmy Poliangolar składa się z głowicy przepychającej oraz narzędzi, przepychaczy (ilustracja 1), dla wycięć wielokątnych, dla profili zewnętrznych oraz profili specjalnych. Wykonywane są narzędzia na zamówienie. Przepychanie oscylacyjne sprawdza się zarówno w produkcji seryjnej oraz jednostkowej.

Ilustracja 1. Przepychacze

Zabieg przepychania oscylacyjnego można przeprowadzić na większości obrabiarek z głównym napędem obrotowym. Uniwersalność tej metody polega między innymi na tym, że zabieg przepychania oscylacyjnego można przeprowadzić zarówno na obrabiarkach konwencjonalnych jak i na sterowanym numerycznie CNC. Głowica przepychająca może pracować zarówno poziomo jak i pionowo. Przepychacz Poliangolar jako narzędzie montowane jest w dedykowanej głowicy obróbkowej. Zadaniem głowicy jest zapewnienie określonego położenia kątowego narzędzia względem głównej osi głowicy. Na filmie poniżej przedstawiono przykład obróbki wielowypustu (uzębienia wewnętrznego koła zębatego) na pionowym centrum obróbkowym CNC.

Czas obróbki predysponuję tę metodę nie tylko do obróbki jednostkowej ale z powodzeniem można ją stosować w produkcji seryjnej.
Wykorzystanie przepychania oscylacyjnego wymaga wykonania tzw. otwory wstępnego. Przeprowadzenie tego typu obróbki w pełnym materiale nie jest możliwe.

Głowica

Uchwyt wrzeciona przepychacza jest zamontowany wewnątrz korpusu głowicy pod pewnym niewielkim i ograniczonym kątem (ilustracja 2). Po włączeniu obrotów przepychaczowi nadawany jest ruch obrotowy i wahadłowy. Połączenie ruchu obrotowego z wahadłowym, ruchu posuwowego powodują stopniowe wchodzenie narzędzia w przedmiot obrabiany.

Ilustracja 2. Schemat budowy głowicy przepychającej z widocznym kątowym położeniem przepychacza.

Korpus głowicy (ilustracja 3) wykonany jest z hartowanej stali. Wewnątrz korpusu znajdują się układ łożysk kulowych, zapewniających przeniesienie ruchu obrotowego na trzpień do ustalenia i zamocowania przepychacza.

Ilustracja 3. Głowica dla przepychania oscylacyjnego firmy Poliangolar.

Mocowanie na obrabiarce wymaga zastosowania trzonka, który stanowi integralną część korpusu. W zależności od potrzeb można wybrać trzonki dla uchwytów: cylindrycznych C, stożkowych Morse’a CM, typu ISO-DIN 69871/DIN 2080, VDI czy HSK.

Przepychanie oscylacyjne

Standardowa głębokość obróbki to od 1 (minimalna) do 45 mm, lecz w zależności od rodzaju wykonywanego kształtu możliwa jest obróbka do głębokości nawet 100 mm (maksymalna). Na ilustracji 4 przedstawiono przykładowe efekty wykorzystania przepychania oscylacyjnego.

Ilustracja 4. Przykłady implementacji przepychania oscylacyjnego.

Kinematykę ruchów roboczych można opisać jako zbliżoną do ruchu precesyjnego, w którym przedmiot wykonuje ruch obrotowy wokół własnej osi, która z kolei wykonuje ruch obrotowy wokół osi kolejnej. W przypadku omawianego przepychania oscylacyjnego narzędzie wykonuje ruch, w którym oś narzędzia jest pochylona względem głównej osi głowicy i napędu głównego obrabiarki, lecz narzędzie nie kręci się wokół własnej osi.

Potwierdzeniem tego jest fakt, iż finalnie obrobione wymiary nie są tożsame z wymiarami samego narzędzia. Wykonanie otworu wstępnego ma na celu nie tylko w ogóle umożliwienie przeprowadzenia obróbki (mniejsze siły skrawania). W przypadku otworów nieprzelotowych konieczne jest zapewnienie przestrzeni na wióry powstające w procesie obróbki. Podobnie jest to rozwiązane w w przypadku gwintowania otworów nieprzelotowych. W tym przypadku , gdzie pogłębienie otworu wynika z dwóch potrzeb, pierwszej ze względu na odprowadzanie wiórów, drugiej na wyjścia narzędzia.

Przepychanie oscylacyjne pozwala uzyskać wydajność obróbki na poziomie od 150 do 300 przedmiotów/godzinę. Dokładność obróbki wynosi +/- 0,05 mm. Metodą tą można obrabiać stale o twardości do 30 HRC. Możliwa jest jednak obróbka stali o twardości 45 HRC.

W artykule {Wprowadzenie do przepychania oscylacyjnego – link do niego} w tabeli zestawiono ze sobą trzy techniki wytwarzania (przepychanie oscylacyjne, przeciąganie oraz dłutowanie.

Takie czynniki jak:

  • wielkość produkcji;
  • wielkości narzędzia, jego konstrukcji;
  • moc napędu głównego obrabiarki;
  • dopuszczalna wielkość i masa przedmiotu obrabianego dla danej obrabiarki;
  • rodzaju obrabianego materiału

powodują, iż dobranie określonej techniki obróbki wymaga indywidualnego podejścia do każdego zadania technologicznego.

Przepychanie oscylacyjne dzięki możliwości zastosowania zarówno na obrabiarkach konwencjonalnych jak i CNC stanowi ważne uzupełnienie możliwości technologicznych.